Kan zichtbaarheid emoties opwekken bij mensen?

Emoties van haat, liefde, tederheid, afgunst, nijd of sympathie.

Emoties die mensen in beweging brengen om dingen te doen. Goede of minder goede dingen.

En de grote vraag hierop is, hoe ga je dan hiermee om als je ermee geconfronteerd wordt?

De organisatie van het Business Boost Event gaat gepaard met een mega marketingcampagne. Promomateriaal die we gemaakt hebben, foto’s, filmpjes (promo, grappig, ..). En deze worden uiteraard uitgebreid verspreid via sociale media.

En ja ik moet toegeven dat ik denk dat we in onze opzet geslaagd zijn. Er is geen week gepasseerd of je ziet ons via één of ander social media kanaal. Dat is uiteindelijk de doelstelling! Gezien worden, herkend worden en erkend worden als de experts. En mensen het gevoel te geven van: ik wil daar per se bij zijn op het event van 15 & 16/02. En dit mag ik vooral niet missen!

Facebook is hierbij een fantastisch hulpmiddel geweest om dit te bereiken. Facebook in al zijn vormen: goed en minder goed. Tot op een dag ik mijn Facebook account opende en een hele boel reacties zag die betrekking hadden op een videoadvertentie die we gelanceerd hadden. En de reacties waren op zijn minst gezegd grof.

Zie hier enkele uitspraken: jullie zijn 2 wannabe’s, ik ken dat, veel beloftes en zoals jullie zijn er 13 en ze vertellen allen zever, de brunette (ik dus) is geschminkt als een travestiet, de blonde (Greet dus) heeft nog nooit de zon gezien en nog dergelijke uitspraken.

O-Ok, was mijn reactie. En wat nu?

Wat voel ik nu? Ben ik nu boos, gekwetst of wat voel ik nu exact?

Wel eigenlijk neen, ik ben niet boos, noch gekwetst. Ik was wel verbaasd! Verbaasd dat volwassen personen de moeite nemen om dergelijke berichten te schrijven op een publieke plaatst. En vooral dat ze dergelijke, met opzet kwetsende, berichten plaatsen zonder dat ze ons kennen!

Ik stelde me eigenlijk ook wel de vraag hoe kunnen volwassen mensen dit doen? Wat voor voorbeeld geef je dan aan jouw kinderen. Want de travestiet opmerking die ik kreeg ben ik gaan piepen naar de persoon haar profiel en het eerste wat ik zag was een familiefoto. Man, vrouw en kinderen. En dan denk ik: is het dit dat jij aan jouw kinderen gaat leren. Scheldt mensen openlijk uit en doe dit in publiek. En verberg je achter Facebook om dit te doen, zeker als je ze niet kent!

Stel je nu voor dat jouw kind een ander kind uitlacht omdat hij het syndroom van Down (mongolisme) heeft of te dik is. Wat zeg je dan als jouw kind daar een opmerking op geeft. Schatje lief dit doe je niet! Je mag geen andere kindjes kwetsen of opmerkingen geven op hun uiterlijk! Maar mama mag dat wél! En zéker op Facebook!

Daaaah! Onbegrijpelijk dus hoe volwassen mensen toch soms vergeten na te denken! Mensen oordelen zonder ze te kennen en puur op oppervlakkige kenmerken afgaan en niet op competenties!

Maar los van het feit dat ik een schminkdoos ben en Greet lijkbleek is en we beiden wannabe’s zijn, wat is nu de moraal van dit verhaal?

Dat zichtbaarheid controversieel is! Zichtbaarheid creëert emoties en gevoelens bij mensen.

Zoals de Gauss-curve, het grootste deel vindt het ok tot goed, een minderheid zéér goed en een andere minderheid zéér slecht. Maar één ding is zeker, zichtbaarheid creëert iets. En business coaching is ook zo: ‘people by from people, they like’. Het klikt of het klikt niet met de coach. En dit geldt zéker ook voor ons!

Dus als iemand ons té vindt, niet leuk of té enthousiast en die voelt er zich niet goed bij, ja dan moet hij/zij niet komen en ook niet kopen!

En moet ik of Greet nu veranderen? Ik mij minder schminken of zij meer naar de zonnebank?

Wel neen, zo ben ik! En trouwens als ik me niet schmink zie ik er uit als een zombie!

Bij deze dus de controverse van zichtbaarheid!

Maar wil jij succes? Dan veronderstel ik dat het er bij hoort…

Wat denk jij? Laat gerust hieronder jouw mening.

Tot volgende week

Karina Urbina